Mos e lëndo!

Mos e lëndo!

Lëkura e saj është e brishtë,

E bardhë,

Si zambaku i ujit,

E rrallë!

Mos e lëndo!

Ke parë ndonjëherë

trëndafil të mbyllur,

të trishtë?

Trëndafil,

që natës çelet,

dhe në heshtje qan,

fshehtas,

kur bota mbyll sytë,

kur mendja merr arratinë,

Kur nis’ duken yjësitë,

Nën çarçafët e dhimbjes,

Me një lutje në shpirt,

O Zot,më mbro fëmijët!

Mos e lëndo!

Ajo si një hyjneshë

dashuron,

Ajo të mbërthen me zjarr,

Një botë të tërë pushton,

E prapë,

ty ta bën dhuratë!

Mos e lëndo!

Mos e shkel!

Nuk erdhe nga balta të shndërrohesh në baltë,

N’dhimbshuri formësohu,

Drejt qiellit,

Lart!

Nëse ti një herë i fal dashuri,

Njëmijë herë të tjera,

Do ta falë ajo Ty

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *